Gezondheidsbeleid: CA en Spinone Italiano
Als vereniging zetten wij ons dagelijks in voor het behoud van de unieke kwaliteiten en de vitaliteit van de Spinone Italiano en de Bracco Italiano. Een cruciaal onderdeel van ons beleid is de bewaking van erfelijke aandoeningen. Om de gezondheid van het nageslacht te waarborgen, stelt de vereniging in het Verenigingsfokreglement (VFR) strikte eisen aan DNA-onderzoek.
Focus op Cerebellaire Ataxie (CA)
Cerebellaire Ataxie is een ernstige, erfelijke neurologische aandoening die helaas voorkomt binnen het ras de Spinone Italiano. De ziekte tast de coördinatie aan en is voor pups fataal. Omdat CA autosomaal recessief vererft, kunnen gezonde honden ongemerkt drager zijn van het gen. Wanneer twee dragers met elkaar worden gekruist, is de kans groot dat pups uit het nest de ziekte ontwikkelen.
Cerebellaire ataxie bij Italiaanse Spinone is een progressieve neurodegeneratieve ziekte die het cerebellum aantast. Het cerebellum is een deel van de hersenen dat belangrijk is voor de aansturing van bewegingen. Typische symptomen van de ziekte zijn hypermetrie (verre beenlengte) en hyperextensie (overstrekking), ongecoördineerde bewegingen (ataxie), evenwichtsstoornissen, hoofdtremoren en pendulaire nystagmus (pendelbewegingen). De loopafwijkingen beginnen zich meestal te manifesteren rond de leeftijd van vier maanden en verergeren in de loop van de tijd, waardoor de getroffen honden gemiddeld op eenjarige leeftijd niet meer kunnen staan en geëuthanaseerd moeten worden.
De erfelijke ziekte wordt veroorzaakt door een expansie van een herhalende basenreeks in het ITPR1-gen, dat codeert voor een calciumkanaal dat betrokken is bij een aantal cellulaire processen, waaronder celdeling, synaptische transmissie en genexpressie.
Met behulp van een genetische test kan de ziekte worden gediagnosticeerd bij honden die al symptomen vertonen. Bovendien kunnen dragers van de ziekte betrouwbaar worden geïdentificeerd om te voorkomen dat pups met de ziekte worden geboren door een geschikte fokpartner te kiezen.
Ons strikte ‘Vrij x Vrij’ beleid
Binnen onze vereniging nemen we geen enkel risico. Vanaf de oprichting in 2010, schrijft ons reglement voor dat:
- Beide ouderdieren officieel DNA-getest moeten zijn op CA voordat zij voor de fokkerij worden ingezet.
- Er uitsluitend wordt voldaan aan het reglement wanneer beide ouderdieren genetisch vrij (clear) zijn.
Door alleen combinaties toe te staan tussen twee ‘vrije’ honden, garanderen we dat er geen pups met de ziekte CA worden geboren. Bovendien voorkomen we hiermee dat het defecte gen ongemerkt verder wordt verspreid binnen de populatie.
Controle en Handhaving
De vereniging controleert nauwgezet of fokkers de officiële testresultaten kunnen overleggen. Alleen fokkers die zich aan deze (en andere) gezondheidseisen uit het VFR houden, komen in aanmerking voor vermelding op onze website bij de dek- en geboorteberichten. Houdt een club fokker zich niet aan deze regel dan volgt ook een zware sanctie.
Als pupkoper heeft u bij onze aangesloten fokkers de zekerheid dat de ouderdieren aantoonbaar gezond zijn getest op CA, volgens de modernste DNA-technieken.
Een van de door de Raad van Beheer geaccrediteerde laboratoria waar de CA DNA test kan worden uitgevoerd en waarvan de uitslag door de vereniging wordt geaccepteerd is Laboklin (Duitsland)
Raad van Beheer Nederland
Als je geen stamboomhond kiest maar een pup waarvan de herkomst niet zeker is, dan loop je risico's.
Er worden ieder jaar meer dan 70.000 pups uit de hondenhandel naar Nederland gebracht. Ieder jaar worden er zo’n 60.000 tot 80.000 honden geïmporteerd. Een groot deel van deze honden, worden in Oost Europa uitsluitend voor de handel gefokt. Deze honden hebben geen internationaal erkende stamboom. Veel van deze fokkers nemen het niet zo nauw met de gezondheid, het welzijn en het gedrag van de honden als Nederlandse fokkers. Zo hebben veel moederhonden continue nesten en dat meerdere jaren achtereen. Nederlandse moederhonden mogen maar één keer per jaar een nest hebben. Bij stamboomhonden is er bovendien een maximum aan het aantal nesten.
Ook doen Oost Europese fokkers meestal geen gezondheids onderzoeken bij de ouderdieren en zijn de pups nogal eens ziek. De slechte start zorgt er voor dat deze honden vaak gedragsproblemen vertonen. Deze pups worden voor een paar tientjes gefokt en verhandeld.
Zie ook webpagina: https://www.houdenvanhonden.nl/